Heranyegane

Bazen bazı şeyleri söylemek canavar kadar büyük. Sevimli bir canavar ama söyleyeceklerim güzel, kötü değil asla. Güzel olmasına güzel ama içime batıyor bazıları. Söylesem rahatlarım biliyorum ama yok. Dursun bende, az ağır ama olsun.  Düşler düşer  bi gün, zaman aşımıyla… Bugün insanlardan dem vuruyorum.  İnsanları tanımam için onlarla sadece bir kahvelik zaman geçirmem gerektiğini düşünüyorum. Heh! ama bazı insanları tanımaya ömür yetmez. Tanıdım dersin o değişir, durum değişir, sen değişirsin.. Olur yani bir şeyler, her şey değişir. Tanıyamazsın. İnsanlar düşünen varlıklar olduğundan kimseyi tek bir sıfatla tanımlayamazsın. Mesela  "saf kız" diyip geçemezsin. Sensin işte o saf derler, gülerler.  İnsanların doğası gereği egoları vardır. Kimi insanlar egosunu eğitmiştir, kimisi zincirlemiş, kiminin egosu da ipi salınmış köpek gibidir.   İnsanları bir kenara bırakırsak hayatımın öğrencilik dönemi bitiyor. Öğrenci olmak sadece ilerideki mesleğine ...

Büyük hayallerle dünyaya getirilmiş, dünyanın belki en çok arzulanan varlığı. Adın bile seçilirken büyük titizlikle düşünüldü. Yüzün bir insanın kalbini titretmeye yetti. Varlığın insanları hayatta tuttu. Belki dünyaya gelirken yerleri yerinden oynatmadın ama koskaca bir adamın mutluluktan belki ilk ağlamasını sağladın. Tamam, sevgili okuyucu işte bu nadide varlık sensin. Tüm bunları sana gerekirse her hafta hatırlatacağım. Hatırlatacağım ki unutup ne kendine ne etrafındakilere nankörlük etme. Bu dünyaya bir amaç uğrana geldiğinin farkındasın değil mi? Adını koyamıyorsun fakat hissediyorsun. Bir görevin var senin. Belki buldun, belki başardın. Aslında yapılması gerekenler ölüm gerçekleşene kadar bitmeyecek. Ne oluyor bana?!? Günün yorgunluğu ve yarının stresini yaşıyorum. Diyeceksiniz ne stresi arkadaş!! Öyle demeyin!! Haber yazısı yazmam gerekiyor, makaleler yazmam gerekiyor. İş hayatımın ilk fiyaskosunu yaşamak üzereyim. En iyisi beynimi tv karşısında boşaltayım, biraz...